Profiel van JULARAT·*.:。(¯`°.•°•.★* ღ ⓣ ⓐ ⓚ...Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

Weblog


    29 september

    -- เส้นชัยของความรัก --

    ทุกคนมีเส้นชัยของตัวเอง มีสถิติที่ตัวเองพอใจ
    แต่คนที่เข้าเส้นชัยก่อน ใช่ว่าจะคว้าความรักที่ดีเสมอไป
    และสถิติที่ดี ก็ไม่ได้การันตีว่าความรักจะสมบูรณ์แบบ
    ในขณะที่สังคมทุกวันนี้ปลูกฝังให้เราวิ่งแซงคนอื่นๆ เสมอ
    อย่าพยายามให้ใครแซงหน้าเพราะเราอาจจะพลาดโอกาสดีๆ ในชีวิตไป
     
    แต่สังคมของความรักสอนให้...
    คนรู้จักผ่อนจังหวะก้าวให้ช้าลง แต่หนักแน่นขึ้น
    โลกภายนอกบอกให้เรารู้ว่า อย่าวิ่งตามใคร ถ้าไม่แน่ใจว่าจะตามเขาทัน
    เพราะมันเสียเวลาเปล่า...และโง่เหลือเกิน
     
    แต่โลกของความรัก -- ใครอีกหลายคนสมัครใจที่จะเป็นคนโง่
    เพื่อวิ่งตามคนที่ตัวเองรักให้ทัน ทั้งที่รู้ว่าไม่มีวันนั้น
    ++ ความรักทำให้คนมีความหวังอยู่เสมอ ++
    ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้บางคนดูโง่งมงายเสียเต็มประดา
     
    ...ถ้าเราเลือกที่จะวิ่งออกนอกเส้นทาง...
    แล้วไปตั้งต้นใหม่กับใครซักคนที่เขาพร้อมจะวิ่งไปกับเรา
    ปานนี้..เราคงเข้าเส้นชัยไปนานแล้ว
    แต่เรายังคงเต็มใจที่จะวิ่งตามเขาไปเรื่อยๆ
    แม้ว่าบางที - อาจไม่มีวันนั้น...วันที่เราเข้าเส้นชัยแห่งความรัก
    -- เพราะบางที --
    "เส้นชัย" อาจไม่มีความหมายต่อคนบางคน หากว่าเขาเข้าเส้นชัย
    แต่ได้ทำหัวใจหล่นหายไประหว่างทาง
     
    ในสังคมของความรัก เราจึงมองเห็นคนที่วิ่งช้า
    และปรารถนาจะเป็นผู้ตามด้วยความเต็มใจอยู่เสมอ
    ความรัก -- ไม่ใช่สิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิต
    แต่ความรัก...เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีค่ามากที่สุด
    19 augustus

    อย่าเสียใจ...กับสิ่งที่คุณทำ

     
    เวลารักใคร . . . อย่าเสียใจในสิ่งที่คุณทำ
    แต่ . . . จงเสียใจในสิ่งที่คุณไม่ได้ทำ 

    เมื่อเวลาผ่านไป . . . เราอาจจะต้องมานั่งเสียใจ
    ว่าวันนั้น . . . ทำไมเราไม่ทำแบบนี้
    ถ้าเราทำแบบนี้ . . .เรื่องนั้นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ 


    คนเราไม่อาจย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีตได้
    เพราะอดีตไม่เคยหวนกลับ
    เวลา . . . ไม่อาจย้อนคืนโอกาส
    ในเรื่องบางเรื่อง . . . อาจจะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต 

    ในเมื่อตอนนี้ . . . เรายังมีโอกาสทำสิ่งดีๆ
    ทำเรื่องดีๆ ให้กับคนที่เรารัก . . . ก็ทำไปเถอะ
    ทำไปเลย . . .ให้ไปเลย . . . 

    โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกดีๆ
    ความรู้สึกห่วงหา และเอาใส่ใจให้ไปเถอะ
    ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ . . . เพียงให้อย่างมีสติ
    ทำแล้วไม่ทุกข์ไม่กระทบใคร . . . ให้ไปเถอะ
    ทำไปเถอะ...ขอให้ทำให้ดีที่สุด.. 

    เพราะเมื่อวันเวลาผ่านไป . . . สิ่งต่างๆ อาจผ่านพ้น
    บางเรื่องอาจจบและจากไป . . . บางเรื่องอาจคงอยู่ในความทรงจำ
    แต่อย่างน้อยเราได้ให้. . . ได้ทำในสิ่งที่อยู่ในใจไปหมดแล้ว
    เมื่อเรามานึกถึง . . .มันจะเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป
     
     
    --อยากบอก..เทอจังเรย
    ว่าทุกอย่างที่เกืดขึ้นระหว่างเรา มันเปงอารายที่ดีมากมาย
    ++และอยากหั้ยเทอ..รู้ไว้ว่า ทุกอย่างที่เราทำ
    มันมาจากจัยนะ อยากหั้ยเทอมีรอยยิ้มทุก ทุกวัน
    เพราะคิดว่า--ถ้าวันนึง มันไม่มีเรา
    เราจาได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจ...ที่ยังไม่ได้ทำเรื่องดี ดีหั้ยกับเทอ++
     
    12 augustus

    มือที่สาม... (-_-)

    ครั้งนึงฉันเคยถูกคราย ครายกล่าวหาว่า เปงมือที่สาม..สี่..ห้า อารายแบบนี้++
    ทำหั้ยคน 2 คนต้องเลิกกัน ดูแล้วโคดเห็นแก่ตัวเลยเนอะ อยากได้ของคนอื่นเค้า...
    หน้าไม่อาย เหอ เหอ-- แต่ จิง..จิงแล้ว จะมีใครรู้บ้างมั๊ยว่า--
    ฉันไม่ได้เก่งกาจขนาดจะเอาของคนอื่นมาได้โดยง่าย...ทั้งๆที่เค้ายังรักกัน
    --งั้น!!! ลองอ่านอารายดูมั๊ย++ ฉันว่ามันแทนคำพูดฉันได้ดีกว่าอารายทั้งหมด
    ++ถึงอดีต...
     
     
     
    "เพราะไม่มีใครทำให้ใครเลิกรักกันได้หรอก
    นอกจากหัวใจคนที่ไม่รักกันแล้ว"
     
    ความรักเป็นความรู้สึกละเอียดอ่อนของคนสองคน
    ปัจจัยภายนอกหรือสิ่งแวดล้อมอื่นๆ..
    --อาจมีผลที่จะกำหนดความสัมพันธ์
    หรือทำให้รูปแบบการคบกันเปลี่ยนไปได้บ้าง
    แต่นั้นไม่ใช่ทั้งหมด...
    คนที่รักกัน...ต่อให้มีใครเข้ามาแทรก
    ต่อให้เหตุการณ์หรือสถานการณ์คับขันอย่างไร
    ก็ ยัง รัก กัน อยู่ ดี
    เพราะรักแท้มีจริงอยู่บนโลกใบนี้
    เมื่อหัวใจมีใครคนหนึ่งให้รักจนหมดใจแล้ว
    เป็นเรื่องยาก++ที่จะแบ่งปันความรักให้ใครได้อีก
    ถ้าหัวใจมีใครสักคนหนึ่งอยู่เต็มไปทุกพื้นที่
    ก็คงไมที่ตรงไหนเหลือให้ใครเข้ามาแทรก
     
    ฉะนั้น...คนที่หมดรักต่อกัน
    อย่าโทษเลยว่าเป็นเพราะมีใครคนนั้นคนนี้เข้ามา
    หรือมีเหตุผลอย่างนั้นอย่างนี้
    เมื่อรักจืดจาง...เมื่อหัวใจห่างจนร้างลา
    ก็อย่าโทษอะไรเลย--
    ยอมรับความจริงให้หมดในทุกสิ่งทุกอย่าง
    เพราะไม่มีใครทำให้ใครเลิกรักกันได้หรอก
    นอกจากหัวใจคนที่ไม่รักกันแล้ว
     
     
     
    02 augustus

    ความเจ็บปวด--ในความรัก

    --ความเจ็บปวด-- คงเป็นสิ่งหนึ่งที่เราไมอาจหลีกเลี่ยงเมื่อเราริจะมีรักกะเค้าบ้าง
    แต่ก้อนั้นอ่ะนะ...รู้ทั้งรู้ว่าความรักมันจะนำพามาซึ่ง--น้ำตา--เราก้อยังอยากมีรักซักครั้ง
    ความรัก~~จะว่าไปแล้ว มันก้อไม่เคยทำร้ายเรานะ มีแต่ตัวเราเองที่ทำร้ายตัวเองและคนที่เรารัก
    แต่ทุกครั้งที่มีความเจ็บปวดเกิดขึ้น++เราก้อโทดมันเสมอ++
    ...มันทำหั้ยเราเจ็บบ้างหล่ะ
    ...มันทำหั้ยเรามีน้ำตาทุกครั้ง เมื่อไม่สมหวังในรัก
    ...มันทำหั้ยเราอยู่ไม่ได้ จะเป็นจะตายเมื่อไม่มีมัน
     
    เราเคยได้ยินประโยคเด็ด เด็ด อันนึงว่า "ที่เราเจ็บปวดกับความรักหน่ะ ไม่ใช่เพราะมันหายไปจากเราหรอก"
    "แค่เราไม่ได้ความรักนั้นเพิ่มต่างหาก" จิง จิงแล้วความรักที่เราเคยได้จากคัยซักคนมันก้ออยู่ที่เราเท่าเดิมนั้นแหละ
    เพียงแต่วันนี้เราไม่ได้รับมันเพิ่มเติม เพราะเหตุผลต่างๆ นานา ที่คนที่เคยรักเราเค้าหั้ยไว้++
    จะว่าไป--ตัวฉันเองก้อเจ็บปวดมาเยอะนะกับความรัก--แต่ก้อแปลกตรงที่ฉันไม่เคยเข็ดกับมัน
    ที่มีก้อแค่เหนื่อยกับมันก้อเท่านั้นเอง...แต่พอพักซักแป๊บ มันก้อหาย --
    --แล้วก้อลองเผชิญกับมันอีกซักครั้ง--ผลที่ได้หรอ? เจ็บเหมือนเดิมเรย เหอ เหอ
    ++แต่สุดท้ายฉันลองนึกถึงความเจ็บปวด VS ความสุข ที่ได้รับจากความรักแล้ว++
    ค่าของความสุขที่ฉันได้รับมา มันมากกว่าความเจ็บปวดนะ...
    บางครั้งเราอาจจะต้องแลกกันนะ ระหว่างการมีความรักแต่ต้องมีความเจ็บปวดบ้าง ฉันว่ามันคุ้มนะ
    --เราจะได้ไม่เหงาที่ต้องกินข้าวคนเดียว นอนคนเดียว--
     
     
    สุดท้าย...ถึงเทอ ลิงน้อยของฉัน--เทอคือสิ่งที่ดีที่สุดนะที่เข้ามาในชีวิตเรา
    ขอบคุนมากมายสำหรับรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ กอดที่อบอุ่น เทอได้ทำให้เรารู้ว่า
    ความรักที่เข้ามาในชีวิตเรานั้น--มันไม่เลวร้ายเสมอไป แม้วันนี้เราสองคนอาจมีปากเสียงกันบ้าง
    ถือซะว่า...มันคือสีสันขิงชีวิตละกันเนอะ อย่างน้อยมันก้อได้ทำหั้ยเรารู้ว่า
    "เรารักกันมากขนาดไหน" เราดีจัยมาก มากกกกกกกก ที่เทอเลือกเรา
    ขอบจัยจิง จิง สำหรับทุกสิ่ง+++

     
    30 juli

    หัวใจฉันบอกหั้ย...หมูอ้วน "รัก" แค่ ลิงน้อย...

    ณ เวลานี้ คงไม่มีใครปฏิเสธที่จะเรียกร้องหาความรู้สึก
    ที่เรียกว่า “รัก”
    ต้องการความดูแล เอาใจใส่ จากคนที่หัวใจ
    เรียกว่า “คนรัก”

    หลายครั้ง หลายหน ที่ความรักเดินทางเข้ามาทักทาย
    แทบจะทุกคนที่เชื่อ และมั่นใจว่า…
    รักครั้งนี้ คนรักคนนี้
    จะเป็นรักครั้งสุดท้าย แม้จะไม่ใช่รักครั้งแรก
    ... แต่ขอเป็นรักสุดท้าย …

    และต้องการให้คนรักคิดเฉกเช่นเดียวกัน
    แต่นั่นมันคือ... ความคิด ความฝัน มันไม่ใช่ความจริง

    บางคู่... ทำให้เรื่องราวที่อยู่ในความฝันนั้น เป็นจริงได้
    แต่บางคู่... ทำลายมันตั้งแต่เดินทางไปด้วยกันยังไม่ถึงครึ่งทาง

    และอีกบางคู่... ที่ต้องการเดินทางและสร้างฝันร่วมกัน
    เพื่อทำเรื่องราวที่วาดฝันไว้ให้มันเป็นจริง
    แต่ต้องพบอุปสรรคมากมายจากสิ่งแวดล้อมรอบๆ ตัว
    ทำให้ความฝันนั้นหลุดลอยไป และไร้ประโยชน์ที่จะรั้ง

    เพราะอีกฝ่ายย่อมไม่มีความสุขแน่
    กับการที่สิ่งแวดล้อมรอบๆ ตัวของคนรักไม่ต้อนรับ
    แต่กลับจะผลักไสตัวเองให้ไกลออกไปทุกที
    ทั้งที่หัวใจยังมีรักจนเต็มหัวใจ นั่นเท่ากับว่า…
    … ความฝันพังทลาย …

    หากรู้สึกรักกับใครบางคนแล้ว ย่อมไม่มีใครคิดถึงวันที่จะต้องเลิกรา
    มีแต่เพียงความคิดที่ว่า เราจะประคับประคองรักของเรา
    ให้นานที่สุด... และมีความสุขมากที่สุด
    ไม่มีใครนึกถึงวันที่หมดรัก ไม่มีใครนึกถึงวันที่ไม่มีกันและกัน
    เพียงแค่หัวใจบอกว่าให้ “ฉันรักแค่เธอ” และ... รักแค่เธอเท่านั้นเอง

    ความคิดทั้งหมดที่มันเกิดขึ้น นั้นก็เพราะ “รัก” เพียงคำเดียว

     

    18 juni

    คุณค่าที่ไม่อาจมองเห็นด้วยคนที่เรารัก

    อย่าตัดสินความรู้สึกของใครบางคน
    ว่ามันเป็นเพียงแค่..ชั่ววูบ...
    ตราบใดที่คุณยังเชื่อในรักแท้
    ที่คุณพยายามมอบให้ใครสักคน

    อย่ามองคนบางคนว่าโง่เขลา
    ที่เฝ้ามอบความรักให้คุณมากมายเหลือเกิน
    ตราบใดที่คุณเอง ก็ยังไม่รู้เหตุผล
    ของการที่คุณมอบความรักให้ใครไปสักคน

    อย่าดูถูกคุณค่าของความรักที่ได้รับจาก
    คนที่คุณไม่ได้รัก...
    ตราบใดที่คุณก็ยังเฝ้ารอมอบความรักให้กับ
    คนที่ไม่ได้รักคุณ เช่นกัน

    เพราะอย่างน้อย ไม่แน่ว่าในขณะเดียวกันที่คุณร้องไห้
    ให้กับคนที่ไม่เห็นค่าความรักของคุณ
    มีคนคนนึงเฝ้ามองคุณด้วยความเจ็บปวด ด้วยเหตุผลเดียวกัน...
    31 maart

    รองเท้า ღ ความรัก

     
    ความรัก ก็เหมือนกับ รองเท้า รองเท้าแตะส่วนมากขายตามร้าน

    ทั่วไป ดังนั้นเวลาเราไปเห็นก็ไม่เคยจะนึกสนใจ มีคนเสนอขายให้

    ราคาถูกๆ ก็ไม่เคยคิดจะซื้อ แต่พอจำเป็นเข้าจริงๆ ก็ต้องไปซื้อมาแก้ขัดก่อนอยู่ดี
     
    รองเท้าบางคู่สบายใหม่ๆ อาจรู้สึกสบาย แต่ถ้าใส่นานๆ เข้า

    อาจจะรู้สึกว่ารองเท้าคู่นี้ไม่เหมาะกับเรา อยากจะถอดทิ้งเสียเหลือเกิน
     
     
    รองเท้าบางคู่ลองใส่ที่ร้านแล้วรู้สึกแปลกๆ อาจมีบ้างที่คับไป หรือหลวมไป
     
    แต่ใครจะรู้ว่าบางทีพอใส่ไปซักพัก หนังอาจจะขยายพอดีกับ เท้าของเรา
     
    จนรู้สึกว่าดีเหลือเกินที่ตอนนั้นตัดสินใจเลือกคู่นี้
     
     
    รองเท้าบางคู่ ดูภายนอกอาจตลก แต่รู้มั๊ยว่าบางทีเมื่อมันมาอยู่คู่กับเท้า

    ของเรา อาจจะทำให้ทั้งเท้าของเราและรองเท้าดูดีผิดหูผิดตาไป
     

    ส่วนรองเท้าคู่ไหนที่เห็นคนอื่นใส่แล้วดูดี ก็ไม่แน่เสมอไป

    ว่ามาอยู่กับเราแล้วจะดีเหมือนอยู่กับคนอื่น ...

     

    เคยเจอมั๊ยใครที่มีคงเท้ามากมายเกินความจำเป็น เขาเหล่านั้น

    ก็คงจะไม่รู้ว่าคู่ไหนเป็นคู่โปรด ตราบเมื่อเค้าได้เสียรองเท้าคู่นั้นไป

    ซึ่งมันก็อาจจะสายไปเสียแล้วที่จะทวงคืน

    แล้วรองเท้าตามโรงแรมล่ะ รองเท้าสาธารณะเหล่านั้นที่ได้ผ่านเท้า

    ของผู้คนมามากมาย บางคู่อาจยังใหม่ บางคู่อาจดูโทรม ส่วนบางคู่

    อาจจะนำพาโรคมาสู่ผู้ที่ใส่ แต่รองเท้าสาธารณะเหล่านี้ มีความ

    เหมือนกันอยู่อย่างนึงคือ ยากมากจนเรียกว่าแทบจะไม่มีเลย ที่จะมีคน

    มาขอซื้อเป็นเจ้าของ นอกเสียจากซื้อไว้ดูเล่น ซึ่งก็จะไม่มีทางได้สัมผัส

    กับ ความรัก ระหว่างเจ้าของกับรองเท้า...เฮ้อ...น่าสงสาร....

     

    รองเท้าที่เหมาะกับเรา หาไม่ยาก และไม่ง่าย แต่ถ้าเดินไปแล้วเจอคู่ที่

    ถูกใจ อยากบอกว่า ให้รีบตัดสินใจซื้อ ก่อนที่จะถูกคนอื่นมาชิงตัดหน้า

    ไปก่อน ซึ่งรองเท้าคู่นั้นอาจจะเป็นคู่เดียวในโลกที่เหมาะกับเรามากที่สุดก็ได้

     

    ส่วนรองเท้าบางคู่ที่ไม่เหมาะกับเรา ใส่แล้วไม่รู้สึกสบาย

    ขอแนะนำว่าอย่าพยายามใส่ต่อไปอีกเลย มีแต่จะทำให้เราทรมาน

    เพราะในที่สุดเราก็ต้องโยนมันทิ้งไปอยู่ดี .


    รองเท้าสมัยใหม่ ดูแล้วกิ๋บเก๋ แต่รองเท้าสมัยเก่าใส่แล้วก็ดูดีไปอีก

    แบบ จะสมัยไหนก็ช่าง ขอให้ใส่แล้วสบายที่สุด แล้วเมื่อเจอแล้วจงใส่

    มันอย่างถะนุถนอม จะได้อยู่กับเราไปนานเท่านาน

    แต่ที่แน่ๆ คุณจะไม่มีวันได้รู้หรอกว่ารองเท้าคู่ไหนเหมาะกับคุณที่สุด

    จะเมื่อคุณได้ ลองใส่มันเท่านั้น


     



     
     

    30 maart

    ★ ก้าวเดิน...ของความรัก ★

     
     
     
     
    “ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
    เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
    เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

    คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
    เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
    . . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
    . . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
    . . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
    ก็คงจะต้องเดิน  . . . อย่างระมัดระวัง
    . . . และก้าวให้ได้จังหวะ  . . .  ที่เหมาะสม

    แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
    ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
    บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

    เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
    จะเดินไม่ถนัดนัก  . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
    แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ


    ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
    ช้าบ้าง  . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
    วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

    ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
    แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
    ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

    เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
    เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
    จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
    . . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

    ข้อมูลจาก Forward Mail
    ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต

     


    26 maart

    ความแตกต่างของ "คน" สอง "คน"

    แต่ละคนเติบโตมาจากที่แตกต่าง . . .
    ยิ่งมาอยู่ใกล้กันมาก . . .
    ก็ยิ่งทำให้เห็นความแตกต่างกัน ของ "คน" สอง  "คน"
     
    อาจมีหลายครั้ง  . . . ที่เรารู้สึกขัดใจ
    ที่อีกคน ทำอย่างนั้น  . . .  อย่างนี้
    หรือ  พูดจาอะไร ที่เราไม่ค่อยพอใจ
     
    แต่ด้วยความรักที่มีอยู่ และหวาดกลัวว่า . . .
    หากพูด หรือ ทำอะไรออกไปแล้ว  . . . จะเกิดการกระทบกระทั่ง
    หรือทำให้เสียความรู้สึกกันไปเปล่า ๆ
    จึงเก็บความอึดอัดใจ ไว้ ดีกว่า
     
     
    จนเผลอลืมไปว่า . . . ความรู้สึกที่ไม่ได้รับการผ่อนคลายนั้น
    จะถูกทับถม สะสมให้สูงขึ้น . . .
    เป็นความขุ่นเคือง ในอารมณ์ อยู่เสมอ
    และอาจถึงจุดที่ ไม่อาจทนได้ในสักวัน
     
    การคบหาใครสักคนอย่างจริงจังนั้น
    เราต้องไม่ลืมไปว่า . . .
    คนๆ นั้น คือคนที่เราต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน . . . ตลอดไป
     
    อย่าให้ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง อดทน ขนาดนั้นเลย
    กล้าที่จะพูดในแง่ดี . . .  แง่เสีย
    เพื่อที่อีกฝ่ายจะได้รับรู้ และปรับตัวเข้าหากัน
    เพื่อถนอมรักไว้ให้อยู่ด้วยกันนาน  . . . นาน
     
    เพราะไม่มีประโยชน์อะไรเลย...
    หากจะเก็บความรู้สึก  เพื่อที่จะรักกันให้มากๆ ในวันนี้
    แต่ไม่เคยยอมรับอะไรกันได้ และมีแต่ให้ความรักน้อยลงในวันต่อไป
     
    อย่า . . . ปล่อยให้ความขุ่นเคืองใจเล็กๆ กลายเป็นเรื่องใหญ่
    กับแค่คน สองคน ที่ไม่ได้คุยกัน
    กล้าที่จะพูดคุยกัน ให้เข้าใจ
    และให้ทุกความคลางแคลงใจ จบลง . . . ที่ตรงนั้นจะดีกว่า จริงไหม?

    21 maart

    ความรัก & การมีอยู่

    " ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักน่ะ ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก ... แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก "
     
    ถ้าวันนี้คนสองคน ต่างหมดรักกันไป คงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก
    แต่กลับเป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจคุณนั่นเอง ที่ทำให้คุณปล่อยวางลงไม่ได้
     
    ธรรมชาติของรัก มักไม่ให้โทษแก่ใคร
    เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟูจนลืมนึกถึงความจริงที่ว่า มีวันที่รักมา ก็อาจมีวันที่รักไปได้
     
    ความรักเป็นสิ่งสวยงาม หลายคนจึงอดหลงใหลได้ปลื้มกับมันไม่ได้ในยามที่มันอยู่
    เรามักหลอกตัวเองว่า เพราะเรารักเขามาก เขาคงเห็นความดี ความตั้งใจของเรา และรักเราตอบบ้าง ไม่มากก็น้อย
     
    และเมื่อเขาตอบรับรักของเรา ความฟูของหัวใจ มักทำให้เราก้าวล่วงไปถึงการรู้สึกยึดมั่น
    ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา เป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจอย่างหนึ่ง
    ที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งที่เราต้องการ นานเท่าที่เราปรารถนา
     
    ความรู้สึกอันนี้แหละ คือจุดเริ่มของความเจ็บปวดทั้งมวล เพราะมันฝืนกฏธรรมชาติ ไม่ได้บอกว่า ...
    รักต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป เพียงแต่ถ้า
    เขาจะอยู่ เขาจะไป จะรักคุณมากขึ้น คงเดิม หรือหดน้อยถอยลง ก็จะเป็นเพราะคนสองคน
    ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียว หรือเขาฝ่ายเดียว
    20 maart

    วิธีดูแลความรัก...ให้ยั่งยืน

    อย่าเขินที่จะบอกรัก 
    ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรถ้าคุณจะบอกคำว่า  " รัก " ให้กับคนที่คุณรู้สึกดีด้วย ไ
    ม่อย่างนั้น เดี๋ยวคนอื่นบอกเขาคนนั้นของคุณตัดหน้าไปแล้วจะแย่นะ
     
    จดจำรายละเอียดของเขาหรือเธอ
    เช่น ชอบทานอะไร ชอบฟังเพลงแนวไหน กิจกรรมสุดโปรด คืออะไร
    แล้วหยิบยื่นสิ่งเหล่านี้ให้เธอหรือเขา เสมอ ๆ
     
    โรแมนติกให้ถูกที่
    ถูกเวลา เรื่องโรแมนซ์ ใครจะไม่ชอบ แต่บางทีก็ต้องถูกกาลเทศะด้วย
    ถ้าขืนกระโดดหอมแก้มแฟนกลางสยาม ใครล่ะจะไม่โกรธ!!! ลองหาสถานที่เหมาะ ๆ ดีกว่ามั้ย
     
    ให้เกียรติกันและกันเสมอ 
    พยายามลดความก้าวก่ายในตัวเขาให้น้อยลง 
    อย่าทำให้เขารู้สึกว่าเขามีไม่สิทธิ์ที่จะทำอะไรเลยทั้งที่เป็นเรื่องของเขาเอง 
    คอยเป็นกำลังใจให้เขาจะดีกว่านะ 
     
    อย่าปล่อยให้อารมณ์อยู่เหนือความรัก
    นึกถึงเรื่องดี ๆ ที่เขาเคยทำให้เรา แล้วจะช่วยให้ความโกรธหรืออารมณ์ชั่ววูบเบาบางลง
     
    เมื่อมีปัญหาควรใช้เหตุผลในการพูดคุย
    ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาที่คนสองคนต้องมีเรื่องขัดแย้ง
    แต่ถ้าทั้งคู่พร้อมที่จะปรับตัวเข้าหากัน ปัญหาทั้งหลายจะกลายเป็นเรื่องขี้ผง
     
    ปล่อยให้ อีกฝ่าย มีเวลาเป็นของตัวเอง
    การเกาะติดแจมีแต่จะทำให้ความรักจืดจางได้ง่าย ปล่อยให้เขาไปเที่ยวกับเพื่อนบ้าง
    หรือพยายามให้ตัวเองมีโลกส่วนตัวบ้างจะได้ไม่อึดอัด
     
    พูดกันตรง ๆ
    แต่เลือกใช้คำที่ไม่ทำร้ายจิตใจ
     
    มีขอบเขตในการปรับตัว
    แน่นอนที่ทั้งเราและเขาต่างต้องปรับตัวเข้าหากัน แต่ก็ควรมีลิมิตด้วย
    ไม่ใช่ยอมเปลี่ยนแปลงให้เป็นแบบที่เขาต้องการทุกอย่าง จนไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเอง
    ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนอื่นได้นานหรอก
     
    19 januari

    อดีตที่สำคัญ...สำหรับปัจจุบัน

    ครั้งหนึ่งในชีวิตที่คุณคิดว่า. . .
    คุณไม่สามารถรักใครได้อีกแล้ว เพราะคุณรักเค้ามากๆ ที่สุด
    คุณก็จมอยู่กับอดีต
    พอวันเวลาผ่านไปมันจะสอนอะไรคุณหลายอย่างเชียวล่ะ

    คนที่เค้าคบกับคุณเค้าทำให้คุณรู้สึกดี
    ทั้งๆ ที่อดีตไม่ได้ให้อะไรกับคุณในตอนนี้เลย
    นอกจากความเจ็บปวด
    ถึงจะมีสุขใจก็ตาม แต่มันก็ผ่านไปแล้ว


    เคยหันกลับมามองคนที่เค้าอยู่ข้างๆ คุณมั้ย
    คนที่ทำให้คุณทุกอย่าง
    คนที่ทำให้คุณมีความสุขในปัจจุบัน
    คนที่ทำให้คุณหัวเราะ
    ทำไมต้องนั่งเศร้ากับอดีต
    มาหัวเราะกับปัจจุบันไม่ดีกว่าหรอกหรือ

    “อดีตทำไงก็ไม่หวนคืน”
    เราใช้อดีตมาเป็นบทเรียนที่ทำให้คนที่เค้ารักเราในปัจจุบันมีความสุขดีกว่า
    นำอดีตเป็นบทเรียน
    ไม่ใช่ตัวถ่วงความรักปัจจุบัน
    บางคนคิดอยากจะย้อนเวลา
    ทำไมไม่คิดว่าจะเอาอดีตมาทำให้ปัจจุบันดีขึ้น
    ทำไมไม่คิดว่ามันจะทำให้เราเติบโตโดยเรียนรู้จากมัน


    ถ้าย้อนกลับไปได้จริง!!!
    คุณก็จะไม่มีวันก้าวไปข้างหน้าอย่างเข้มแข็งได้เลย
    ถ้าย้อนกลับไปได้จริง!!!
    คุณเคยคิดมั้ยว่าคนที่เป็นปัจจุบันล่ะเค้าจะไปอยู่ไหน
    เค้าจะเจ็บปวดใจเท่าไร

    ถ้าย้อนกลับไปได้จริง!!!
    คุณจะเป็นแค่เด็กไม่รู้จักโต
    ถ้าย้อนกลับไปได้จริง!!!
    คุณจะเป็นคนไม่มีค่าเพราะไม่ทำปัจจุบันให้ดีขึ้น
    เรียกร้องแต่จะย้อนกลับไปแก้ไขสิ่งที่ทำไปแล้วไม่เคยคิด


    จำไว้อดีตไม่ใช่ว่าไม่สำคัญ แต่ปัจจุบันน่ะสำคัญกว่า
    ถ้าคุณยังไม่ยอมรักษาปัจจุบันใว้ คุณอาจจะเสียใจ
    และอยากคิดจะย้อนเวลา. . . เพียงเพราะมันเป็นอดีตไปแล้ว

     



    03 januari

    มีแต่คำว่ารักและความหวังดี

     
    ความรักยากนักที่จะเข้าใจ...
    ใช่... มันคือความจริง
    ถามใคร ก็คงไม่มีใครตอบได้ถูกใจเราหรอก
    ว่า... มันคืออะไร

    ถามใจตัวเองสิ ถามว่ารักใคร แล้วรักเค้าแบบไหน
    หากรักด้วยความหวังดีไม่หวังสิ่งใดตอบแทน... ก็รักต่อไป
    บางครั้ง... เราไม่จำเป็นต้องบอกให้เค้ารู้ก็ได้
    เพียงแค่เห็นเค้าก็รู้สึกดีแล้วไม่ใช่หรอ


    แต่หากรักเค้า...
    แล้วอยากอยู่เคียงข้างกันไปตลอด ก็บอกให้เค้ารู้ไปเลย
    ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปนะ...
    ... ก่อนถึงวันนั้น...
    วันที่เราไม่อาจที่จะบอกรักใครได้อีก
    หรืออาจไม่มีเค้าให้เราได้บอกรัก...

    ความรักไม่จำเป็นต้องหวังสิ่งใดมากมาย
    แค่ได้รู้ใจตัวเองว่ารักใคร... ก็เพียงพอแล้ว
      



    28 december

    สุดท้าย...ก็เป็นแบบนี้

     
     
    สุดท้าย . . .เรื่องราวทุกอย่าง . . . ก็จบลงแค่ตรงนี้
    สุดท้าย . . .เธอ และฉันก็ไม่มีความสัมพันธ์ที่ดีๆ ให้กัน
    สุดท้าย . . .เรื่องราวความสัมพันธ์สองเราก็ไม่มีให้กัน
    และสุดท้ายจริงๆ. . . คือ ฉันยังตัดใจทิ้งจากเธอไม่ได้
     
     
    ฉันก็รู้ว่า . . . ฉันผิด ที่เคยคิดไปจากเธอ . . . ในวันนั้น
    แต่วันนี้ . . . รู้สึกผิด . . . เลยอยากกลับมาผูกพัน
    พร้อมด้วยหัวใจที่รักมั่น . . . เพียงเธอ
     
     

    สิ่งที่ฉันสำนึกผิด . . .มันไม่มีค่า สำหรับเธอเลยใช่ไหม
    อาจเป็นเพราะ . . . เธอหมดความเชื่อใจ
    อยากขอโทษอีกครั้งได้ไหม ขอเธอรับฟัง . . .

    แต่ . . .ไม่เป็นไรหรอกนะ
    เพราะวันนี้ . . .ฉันยังคงรู้สึกดี . . . ไม่ได้เศร้าตรงไหน
    รู้สึกดี . . . ที่ครั้งหนึ่งของหัวใจ
    ได้เคยรักใคร . . ...อย่างเธอ

     

     

    วันที่ไม่มี...เทอ

    มันคงเป็นการทำใจที่ยากมากๆ . . .
    เมื่อวันนี้ . . .ฉันจะต้องสูญเสียเธอไป
    และไม่รู้ว่า . . .อีกนานแค่ไหน
    . . . ที่ฉันจะมีวัน ที่จะได้เธอกลับคืนมา 
     
     
    หรือ . . .
     จะไม่มีวันนั้น  . . .ที่ฉันรอคอยอยู่ก็ตาม
    แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่า . . .
    มันไม่ได้สูญเสียไปพร้อมกับเธอเลย . . .ก็คือ “ความทรงจำ”
     
     
    ความทรงจำเกี่ยวกับเธอ ยังคงจะติดอยู่กับฉันเสมอ
    . . .รอยยิ้ม . . .
    . . .เสียงหัวเราะ . . .
    . . .คำพูดทุกคำ . . .
    . . .และทุกๆ อย่างที่เป็นเธอ . . .
     
     
    มันจะยังอยู่ . . .ในความทรงจำของฉันต่อไป
    แม้ในบางครั้งมันอาจจะเลือนลางไปบ้าง
     แต่ . . .ฉันอยากให้เธอจงรู้เอาไว้ว่า
    . . .มันจะไม่เคยหายไปไหน
     
     
    มันพร้อมที่จะผุดออกมา เมื่อมีอะไรมาสะกิด
     และทำให้ฉันยิ้มได้เสมอ
     ฉันไม่รู้ว่า . . .วันนี้เธออยู่ไหน
    แต่โปรดจงรู้ไว้ว่า . . .ฉันจะยืนอยู่ที่เดิม ณ ที่นี้เสมอไป
     
     
    หากวันใดที่เธอรู้สึกอ่อนล้า  . . .โปรดจงหันกลับมา
    และเดินกลับมา ณ ที่เดิมที่นี้
    ที่ . . .ที่พร้อมจะปลอบโยนเธอ . . .ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ 
    ที่ . . .ที่จะทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย และอบอุ่นเสมอ
     
     
     
    22 december

    สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด...มักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุด

    สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน
    เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป
    ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

    เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน
    คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน
    เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ

    จนวันนึงถ้าเราสูญเสียไป
    เราก้ออาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง
    เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

    หรือบางทีเราก้ออาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ
     แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง ความรู้สึกของคนที่ให้อยู่บ้าง

    บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ
     แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ
    เหมือนความรักของพ่อแม่ เหมือนความรักของเพื่อนสนิทของคุณ
    เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

    คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม
    คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอรึยัง
    คุณให้ความสำคัญกับคนถูกหรือเปล่า
    คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าความรู้สึกที่ดีหรือเปล่า

    สิ่งที่สำคัญมักมองไม่เห็นด้วยตา แต่ต้องมองด้วยหัวใจ

    แต่เรามักไม่มีเวลาพอที่จะใช้หัวใจมอง
    เรามองอะไรแค่ฉาบฉวยแล้วก็ตัดสิน
    เรามองดูความรวยความจนของคนที่สิ่งของที่เขาใช้
     
     
    เรามองความดีของคนตรงที่เขาแสดงให้เราเห็น
    เรามองอะไรหลายอย่างด้วยตา
    แล้วเราก้อตัดสินคนเพียงแค่เวลาไม่เกิน 5 นาที

    เราต้องสูญเสียมิตรที่ดีไปเพียงเพราะเราอ้างว่าไม่มีเวลา
    เราไม่มีเวลาก็ต่อเมื่อเราไม่สนใจ
    เราไม่ให้ความสำคัญต่อสิ่งนั้น ต่อคนๆนั้น

    แต่ถ้าลองมองย้อนดู
    ทำไมเราถึงมีเวลาทำอะไรมากมายหลายอย่างในแต่ละวัน
    เพราะเราให้ความสนใจ ให้ความสำคัญ

    ทำไมคุณไม่ลองให้ความสำคัญกับสิ่งที่คุณลืมไป
    กับคนที่หวังดีกับคุณแต่คุณไม่เคยมอง
    อย่าปล่อยให้มิตรภาพดีๆต้องมีรอยร้าว เพราะเมื่อวันนึงถ้าต่างคนต่างไป

    เราจะได้จากกันด้วยความรู้สึกที่ดี เราจะได้ไม่รู้สึกผิดว่า เรายังทำดีกับเขาไม่เพียงพอ

     


    21 december

    ปณิธานของความรัก

     
     
     
    ความจริงก็คือในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา
     
    เค้าคนนั้นอาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็ได้และบางครั้ง
     
    ก็อาจมีคนคิดถึงเราโดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน
     

    บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการที่ได้รู้ ความจริงที่ว่า...

    สิ่งที่เราคิดทั้งหมด...มันคือความฝัน ของเราเพียงคนเดียว

    ฉะนั้นก็ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือก ยอมจมกับความฝันมากกว่าการได้รู้ความจริง

    การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้าไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...

    เราอาจ เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่า 3 หรือ 4 ...และหากเราเป็น ที่ 10 ในใจเค้า

    ..ก็ขอให้คิดว่า...ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญ อะไรเลยในใจเค้า

     

    มันอาจต้องมีน้ำตาบ้างในการยอมรับความจริงที่ว่า..

    เราไม่ใช่ ที่ 1 ... แต่โปรดจำไว้เถอะว่า... หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ ออกมาดังๆว่า..

    ชั้นเหนื่อยเหลือเกินแล้วโปรดห้ามใจเถอะ ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้..จงชอบต่อไปเถอะ



    การรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม......

    การตัดใจต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย

    ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่าความสุขยามที่คุณได้

    สบตาเขา กับ ความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเขา อันไหนมันหนักหนากว่ากัน...



    อย่าโทษตัวเองที่มาเจอเค้าสายเกินไป........ อย่าโทษเขาที่ไม่มีใจให้.....

     อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกันแต่ไม่ได้ทำ ให้เราใจตรงกัน....



    จงยิ้มให้กับตัวเองที่ อย่างน้อยถึงจะพบเขาสายไปแต่ก็ยังได้พบ.....

    ยิ้มให้เขาที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามาแต่ก็ยังได้รับ

    ใจเราไป...ยิ้มให้กับโชคชะตาที่ถึงไม่ได้ทำให้ เรารักกัน..แต่ทำให้เรารู้จักกัน



    คุณควรดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง..คุณได้เจอคนที่คุณ อยากเก็บรอยยิ้มเขาไว้คนเดียว

    คนที่คุณใส่ใจกว่า ตัวคุณเอง.คนที่ทำให้คุณหัวเราะเเละร้องไห้ได้ มากมาย.....

    คนที่เพียงแค่ยิ้มของเขาเปลี่ยนวันที่หม่นหมอง ให้กลายเป็นสดใส...

    เท่านี้มันก็ควรเพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ..???



    แค่ได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะ อยู่กับใครซักคนที่เขารักมากที่สุด.....นั่นแหละ

    คือ...ความสุขของการได้รักอย่างจริงใจ

     

     


    19 december

    "คนที่ต้องการ"

    หนังสือเล่มหนึ่งเคยถามฉันว่า...
    "คนที่เข้าใจในตัวคุณมากที่สุด คุณอยากให้เป็นประมาณไหน"
     
    ฉันคงตอบว่า...
    "แค่รับความเลวของเราได้มากกว่าใคร และพร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ ก็เพียงพอแล้ว"
     
    ทุกคนต่างมีความเลวด้วยกันทั้งนั้น
    ฉันเองก็มีข้อเสียเยอะ รู้ตัวบ้าง ไม่รู้ตัวบ้าง
    แต่มันจะดีสักแค่ไหน ถ้ามีใครสักคนที่ "รับความเลว" ของคุณได้
     
    บางคนคาดหวังไว้ว่าคนที่จะคบ ต้องดีอย่างนู้นอย่างนี้
    คงไม่มีใครคิดไว้เลยว่าจะต้องกินเหล้า เจ้าชู้ พูดจากวนประสาท
     
    แต่พอเจอคนนั้นจริงๆ
    คนที่คิดว่า "ใช่" กลับไม่ได้เป็นเหมือนที่วาดเอาไว้
     
    เพราะ "ความรัก" มันกำหนดไม่ได้ว่าจะให้รักคนนี้ ไม่รักคนนั้น
     
    ที่กำหนดได้มันคือ "ความชอบ" มากกว่า
     
    แต่ที่สำคัญ คือ ถ้าเค้าสามารถรับความเลวของคุณได้ด้วยเหมือนกันหล่ะ
    มันจะเจ๋งขนาดไหน
     
    แล้วคนที่คุณกำลังคบอยู่ตอนนี้หล่ะ เป็นเหมือนที่คุณวาดไว้รึป่าว
    ถ้าเป็นคุณก็ควรบอกเค้านะว่าเค้าหน่ะ เป็นคนในฝันของคุณเลย
     
    แต่ถ้าไม่ใช่...
    คุณก็ควรบอกให้เค้ารู้ว่า...ไม่ว่าเค้าจะดีหรือเลว
    จะต่างจากที่คุณฝันไว้แค่ไหน
    แต่คุณก็ยัง "รัก" เค้า

    ลองหยุด...วิ่งตามเขาสักครั้ง


    หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
    ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก
     แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก

    ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
    แต่สำหรับคนที่รักกัน . . .  เหตุผลเพียงแค่นี้
    ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

    แต่กับคนที่เรารักเขา  . . . แล้วเขาไม่รักเรา
    ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา
    ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน
    หรือให้เหตุผลมากมาย. . .  ในคำว่า รักที่เรามีให้
    เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน

     และกับคนประเภทนี้  . . .
    ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .
     ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

     ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
    แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน
    คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก
    ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น

    กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
    เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง
    ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง  . . . แล้วมาเดิน(แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน
    คุณอาจรู้สึกดีกว่า  . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น
    อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .
    การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

    ความจริงแล้ว  . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
    ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง
    ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . .  เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง
    ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ
    แล้วบางทีสิ่งดีๆ  . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า


    13 december

    เปลี่ยนแปลงยังงัย...เธอก้อไม่ต้องการ

    วันนั้น  . . . ที่เธอมาบอกลา
    ฉันพรั่งพรูน้ำตา  . . . หลั่งรินไหล
    ปากพร่ำ พูดร้องขอ วอนเธอ อย่าไป
    อยู่กับฉันต่อได้ไหม  . . . ไม่ว่าอย่างไร ฉันจะทน

    เธออ้างว่า   . . .  เธอกับฉัน เราเข้ากันไม่ได้
    ขืนอยู่กันไป รังแต่จะ ฝืน
    ฉันฟังเธอ  . . . ให้เหตุผลอย่างกล่ำกลืน
    และบอกเธอว่า  . . . ฉันอยากฝืน สุดกล่ำกลืน ก็จะทน

    ฉันพูดว่า  . . .  ฉันจะเปลี่ยน
    ฉันจะเปลี่ยน . . .เป็นคนที่เธอต้องการสักหน
    สิ่งบกพร่อง บอกฉันมา ฉันจะยอมอดทน
    เพื่อจะได้เป็นดั่งคน  . . . ที่เธอต้องการ

    เธอบอกว่า   . . . ฉันไม่ต้องเปลี่ยน
    ที่ทำเป็นอยู่ อย่างนี้ ก็ดีมากล้น
    ไม่ต้องมา ทำเพื่อเธอ ไม่ต้องมาอดทน
    เพราะถึงอย่างไร เธอก็ไม่สนฉันอยู่ดี . . . เฮ้อออออเศร้า

     
    *